Γιατι χαιρεται ο κοσμος και χαμογελα πατέρα ; Παντα αυτη την απορια ειχα ! γιατι το τελος καθε χρονιάς και η εισοδος μιάς νεας να γιορταζεται με φωτα, πυροτεχνήματα ,συγκεντρωσεις και να θεωρειται ευτυχες γεγονός ;... ενω ειναι δυστυχέστατο ;Ολοι μεγαλωνουμε περισσότερο , ολοι στην ουσια κατα καποιο τροπο χανουμε με τον χρονο που μας αφηνει και ενα κομματι απο την ζωη μας που αν ετυχε να συνοδευοταν απο καποια σημαντικα γεγονοτα απλα και μονο θα τα κρατησουμε σε με γωνιτσα του μυαλου στιβαγμενα μαζι με καποια αλλα απο παληοτερα χρονια για να μεινουν φυλαγμενα σαν αναμνηση .Ετσι, οπως ολα τα πολυτιμα φυλασσονται και οι αναμνησεις απο την στιγμη που φυλαγονται ειτε καλες ειτε κακες μενουν πολυτιμες.
Αλλα παραμένει και πάλι το ερωτημα ...γιατί να γιορτάζουμε;
Μα γιατι θα μου πει καποιος γιορτάζουμε την προσμονή την ελπίδα του νέου που ερχεται ρε ηλίθιε ! τι θές να κλαίμε για το παλιο που φευγει; αντε κλάψε μονος σου!
Ποιά ελπίδα ρε παιδιά ; γενους θηλυκου δεν ειναι και αυτή ; σε οτι εχει αυτο το καταρεμενο το "η" μπροστα δεν κανει να βασιζεσαι σε αυτο!πες μου "ο" αγωνας ...βαλε κατι με το αρσενικο "ο" μπροστα μηπως συννενοηθουμε , μπας και καταφερουμε να πετυχουμε κατι!
Σημερα λοιπον ειναι η τελευταια μερα του παλιου χρονου και σε λιγες ωρες θα υποδεχτειτε τον καινουργιο.Προσωπικα πλεον δε γιορταζω το γεγονός αν και στην παιδικη μου ηλικια , στο πατρικο μου αυτη την αλλαγη του χρονου καθε φορα την τιμουσαμε με καθε μεγαλοπρεπεια για εκείνες τις εποχές , με συγκέντρωση πολλων φιλων και γνωστων και παντα στο δικο μας σπιτι, στιγμες αλησμονητες και πολυτιμες αναμνησεις φυλαγμενες στο μυαλο μου για παντα.Ομως τοτε ημουν παιδί και βιαζομουν να μεγαλώσω , τωρα που λιγο μεγαλωσα επαψα να γινω σημασια στο χρονο που εχει νουμερα , στο χρονο με νουμερο 2011 που δινει τη θεση του στο χρονο με νουμερο 2012....
Επαψε πια για μενα ο χρονος να εχει νουμερα και ειναι ο ιδιος !... και το ιδιο σημαντικος καθε στιγμή ! γιατι ολες οι χρονιές .... χρονος ειναι που χανεται .Σημερα το βράδυ απλα , πάλι θα ξαναδω την "κάλπικη λίρα" για ακομα μια παραμονή πρωτοχρονιάς και πάλι χωρις να το θέλω ειναι σιγουρο πως θα κλάψω με τον Ορεστη Μακρη να εξαργυρωνει το ψευτικο χρυσάφι στο ορφανό , και να του δινει ολη του την αγαπη , μια αγαπη που μεχρι εκεινη την στιγμη δεν εδινε σε κανέναν! Ετσι μετα θα αποκοιμηθω σαν μια απλη καθημερινη και θα μου μεινει σαν σκεψη πριν με παρει ο υπνος πως..."εδω στο τελος καταφερε και αλλαξε εντελως ο αρχιτσιγκουνοσπαγκοραμενος και εδωσε ολο του το πορτοφολι με τα λεφτα και ολες τις σακουλες με τα ψωνια,εμεις αραγε τοσο δυσκολο ειναι να αλλαξουμε λίγο; "
Ευχες δεν δίδω !ομως εσεις που διδετε και ευχεστε , μαζι με τις ευχες ....αλλαξτε και λίγο!
Ισως ετσι οι ευχες να μπορεσουν καποια στιγμη να γινουν πραγματικοτητα!
1 γραψτε το σχολιο σας:
Είναι και αυτό μια παράδοση και πρέπει να την διατηρήσουμε αν δεν θέλουμε να χάσουμε τις ρίζες μας.
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ όταν σχολιάζετε ανώνυμα να είστε ευγενείς και να αποφεύγετε τα προκλητικά σχόλια.
Σχόλια τα οποία προέρχονται από χρήστες των οποίων τα στοιχεία δεν είναι ευκρινώς αναγνωρίσιμα και περιέχουν προσβλητικές εκφράσεις ή αφήνουν υπονοούμενα θα διαγράφονται χωρίς άλλη προειδοποίηση.
Η ουσία της παρέμβασης του καθένα πρέπει να αφορά γεγονότα ή καταστάσεις και όχι πρόσωπα.